Onder de kuiptent in de schaduw is het heerlijk zitten. (Voor de niet vaarders: de “kuip” is geen ton of vat maar het achterste gedeelte van een plezierboot meestal uitgerust met zitplaatsen). De zon brandt de omgeving en dwingt de mensen het rustig aan te doen.

Vandaag en elk jaar op 8 augustus is de stemming op de RNA iets ingetogener.  In de dertig jaar dat we varen hebben we al vele gasten aan boord gehad. Wij genieten  er steeds van hen te laten kennis maken met het leven op en rondom het water. En onze grootste voldoening is onze gasten te zien genieten van het varen en het leven aan boord. Iemand die heel, heel, heel veel  kon genieten van het varen was ons beider nichtje Ruth. Telkens het kon ging ze mee al moest ze daar kilometers ver voor komen. Toen ze al zwaar ziek was en de dokters geen toestemming meer gaven om mee te gaan en het ook praktisch onmogelijk was geworden, vroeg ze me: “Kapitein gaan we nog ene keer varen?”. En ik heb haar gezegd: “Ruthje gij zult altijd met ons meevaren”. Ze heeft toen heel hard in mijn hand geknepen. Wij houden die herinnering aan onze liefste matroos dan ook in ere.

• Woensdag 8 augustus 2012.
• Canal de Bourgogne: 9,5 Km en 4 sluizen af.
• Aantal vaar- en draaiuren motor: 2,12h.
• Weer: zomer, geen wind en 26°.

Via de aquaduct van Armance varen we over de rivier de Armançon  de sluis in. Later varren we nog door de aquaduct van Créanton. Dit is telkens een belevenis omdat men dan een mooi zicht heeft in de diepte waar de rivier stroomt

Het uitzicht wordt weer belemmerd door de bomen op de oever. Ik maak me een beetje zorgen om Jan over dit feit. Maar onze wijnkenner voelt zich goed als een vis in het water in deze wijnstreek. Straks zal hij nog een fietstocht maken door de streek om de sfeer ter plaatse op te snuiven.

En zie. Ook dit keer brengt hij het voor mekaar. Zoals steeds als Jan komt is het goei weer. We genieten van het zonnetje en de zomer. Dit keer maken we een Professeur (ijs/gemalen koffie/room/vodka) soldaat.

Brienon is een goede afmeerplaats met alle voorzieningen.

• Maandag 6 augustus 2012.
• Canal de Bourgogne: 8,5 Km en 6 sluizen af.
• Aantal vaaruren: 3,25h.
• Aantal draaiuren motor: 2,48h.
• Weer: ZW 3-4, bewolkt, flinke bui in de derde sluis en namiddag buien. 22°.

Na de middag meren we af aan de verzorgde kade, met alle voorzieningen, in Tonnerre. We voeren enkele klusjes uit aan de boot in afwachting van de komst van onze goede vriend Jan. Voorzien van bergen proviand én de aanzet naar goei weer (zie ook Saint Jean de Losne) zal hij enkele dagen meevaren. ’s Avonds wandelen we naar het centrum en bezoeken de Fosse de Dion. Dit is een zeer mooi aangelegde openbare wasplaats. Het water komt uit een bron die duikers verkend hebben tot op 60 meter diepte. Helaas zijn daarbij 3 duikers omgekomen en nu is het verboden duikterrein. Rondom de wasplaats zijn verschillende schouwen voorzien waarin men het water warm stookte.  Deze wasplaats is gebruikt tot in 1960. Tegenvaller: het blijkt een wasplaats voor kledij geweest te zijn. Wij hadden al andere visioenen….

Comment door site admin (Sam dus): ook om je kledij te wassen, moet je die dus eerst uit trekken.

We zoeken tevergeefs naar een terrasje maar in de bijna verlaten straatjes valt er niet veel  van te bespeuren.

• Zaterdag 4 augustus 2012.
• Canal de Bourgogne: 28,5 Km en 17 sluizen af.
• Aantal vaaruren: 8,35h.
• Aantal draaiuren motor: 7,30h.
• Weer: wolken, zon, aangenaam  27°, s’avonds enkele druppels regen.

Het kanaal wordt nu iets breder en de sluizen iets moderner. Er  hangen zelfs video camera’s. Schermen om de beelden te bekijken zien we nergens. Misschien ergens in een centrale of zijn ze die vergeten te plaatsen?

De haven in Ancy-le-Franc ligt vol en dus meren we af in de wilde natuur. Na deze lange vaardag slapen we als marmotten.

• Vrijdag 3 augustus 2012.
• Weer: zomer, 27°.

Rustdag, dit betekent: werken. Ik demonteer de defecte wasmachine (het begint in het filmpje vanaf 1 minuut 37, ongeveer).

Mijnheer Buffon schijnt hier in de streek een belangrijk figuur geweest te zijn. Luc fietst naar het museum en leert er alles over ijzergieterijen. Dat is altijd handig als we onderweg een stuk ijzer zouden nodig hebben dan kan de Luc dat vanaf nu zelf gieten en hoeven  we geen Brico meer te zoeken.

Een visser haalt een karper boven van 10 Kg. We hebben er foto’s van als bewijs!!  We opperen of het nog wel veilig is dat Luc hier om de haverklap gaat zwemmen: met zulke kanjers van vissen weet men maar nooit. Omgekeerd geldt dit ook voor de karpers: met de Luc in de buurt.

We wandelen door het mooie oude gedeeltelijk omwalde stadje waarna het tijd is om de BBQ aan te steken.

• Donderdag 2 augustus 2012.
• Canal de Bourgogne: 17 Km en 18 sluizen af.
• Aantal vaaruren: 7,05h.
• Aantal draaiuren motor: 6,12h.
• Weer: bewolkt, ZW 3-4, aangenaam 26°.

Doordat Luc ijverig mee de sluizen bedient, gaat het vrij vlot vandaag.
In de winter is het kanaal gesloten en vorig jaar vroor het hier zo erg dat er een ijslaag van 18 cm lag. Moeilijk voor te stellen bij deze zomerse aanblik. Luc vraagt zich af hoe de weinige bewoners hier de winter doorkomen in volledige eenzaamheid.
We meren af in Montbard aan een kade met stroom en watervoorziening. Het is even wennen aan het lawaai van de auto’s en treinen die hier vlakbij rijden. Minne, die een pijnlijke schouder heeft van een val in het ruim, meldt beterschap.

• Woensdag 1 augustus 2012.
• Canal de Bourgogne: 6 Km en 19 sluizen af.
• Aantal vaaruren: 6,05h.
• Aantal draaiuren motor: 5h.
• Weer: ZW 3, stralende zon en 28 druppels regen (kermis in de hel), zomer: 28°.

Rechtzetting: het was niet Luc maar Minne die de zwemvest per ongeluk opblies. Ere wie ere toekomt. (zie dit bericht)

Het waterpeil in het kanaal begint te zakken door de droogte. De Sherpa ligt vast op de bodem. Met man- en bootkracht sleuren we hem los en kunnen dan vertrekken. Als we in sluis 42 versassen hebben we tot nu 400 sluizen “gedaan”. Volgens mij vestigen we vandaag een record. We doen 6 uren over 6 km (juist: 1 km/h). De jongeman die aan zijn eerste werkdag toe is kan hier ook niets aan doen. Hij staat er alleen voor (wel mét de hulp van Luc die zoals steeds deuren en kleppen helpt bedienen). Maar om een voor ons onbegrijpelijke reden staan de sluizen hier altijd leeg en moet men ze eerst laten vollopen. Dit zou voor de veiligheid van de constructie zijn. Ons lijkt het eer een bureaucratisch besluit ergens genomen op een kantoor door iemand die veraf van de praktijk staat.

Bij het verlaten van een sluis heb ik een bijna- aanvaring met iemand die waarschijnlijk  nog nooit van vaarregels gehoord heeft. Het blijft uitkijken geblazen ook al is er bijna geen scheepvaartverkeer. Vandaag zien we bvb maar 5 opvarende boten.

We meren af in Pouillenay een goede plaats om te overnachten, er is een watertappunt maar geen elektriciteit.